سه عبرت

حاجی رییسی فوت کرد .

۱- مرد خدا بود و دوست داشتنی  . دوست و همکار صمیمی پدر بود و بیش از دهسال در  فروشگاه پدر همکار و انیس  من . ولیکن من صرفا دوبار تعزیه رفتم . ۱۰ سال و ۲۰ دقیقه.

یالان دنیا !

۲-اهل ترتیل روزانه بود و ماهی یک بار قرآن را دور می کرد. استخاره هایش هم راهگشا .

 به محض ورودم به مجلس ترحیمش مجری مراسم پشت میکروفن خیر مقدم گفت .من دور خود رانگاه کردم وسریع گوشه ای نشستم.

به سرعت متوجه شدم این رسم مجری است که هر که وارد میشود قرآن را قطع و …تازه اگر کسی داخل وخارج نشد هم به بهانه های دیگر یک بار هم هنوز دو کلمه نخوانده

فرمایش نمودند که برای شادی روح مرحوم میوه ها را میل نمایید.

من هم نزدیک بود فریاد کنم شما برای شادی مرحوم وسط قرائت قران اینقدر …

به نوه حاجی گفتم که به  ایشان تذکر دهند .که خدا بیامرز از این کار نفرت داشت او هم تصدیق کرد و

۳ – حاجی رییسی و پدرم از مسوولان ارشد  آستان قدس رضوی بودند ولی دریغ از تسلیتی توسط …

هر چه بود کارکنان بانک بودند که به رییس شان- پسر مرحوم ـ  تسلیت میگفتند .

او را در جوار پدرم به خاک سپردند.

یالان دنیا

 

پاسخ دهید