سال نو مبارک

۲۹ اسفند را نیت کرده بودم شهرداری نروم.
نشد.
تا ساعت ۲ نیمه شب پیگیر آثار حجمی هنری میادین و همچنین مبحث مربوط به راهنمایی واسکان زائرین بودم
صبح عید همه جمع شدیم خانه حاج مامان.
در فقدان دایی دکتر لحظه سال نو به کسی نچسبید.
حداقل اش این که هر سال عادت کرده بودیم که با لحن قرائت قرآن او سال را نو کنیم.
وقتی تلویزیون از او به عنوان مفاخری که در سال قبل درگذشتند یاد کرد.
بیش تر به عکس اش زل زدیم.
شاید مشکل همان عکس بود که نگاه های همه جمع را به خود منحصر کرده بود.
آقا که سال را به نام نوآوری و شکوفایی نامیدند بهانه خوبی شد که بحثی را آغاز نماییم زیرا دکتر سلیمی مدیر موسسه مطالعات نو آوری و مبتکر نوآوری نظام یافته در ایران بود.

خدایش رحمت کند.